گویا پیچیدهتر از آن بودم که کسی مرا بلد باشد؛
نه آنقدر ساده که با چند جمله فهمیده شوم،
نه آنقدر بیدرد که بتوان از کنار سکوتهایم گذشت.
هرکس آمد، بخشی از مرا فهمید و همان بخش را تمامِ من پنداشت؛
غافل از اینکه پشتِ هر سکوت، روایتی بود که هیچکس تا انتها نخواند.
" سودابه توکلی "
Sanki beni kimse tanıyamayacak kadar karmaşıktım;
Birkaç cümleyle anlaşılabilecek kadar basit değildim,
Sessizliklerim göz ardı edilebilecek kadar acısız da değildim.
Gelen herkes benden bir parçayı anladı ve o parçanın benliğiminTamamı olduğunu sandı;
Her sessizliğin ardında kimsenin sonuna kadar okumadığı bir hikaye olduğunun farkında değillerdi.
"Sudabeh Tavakoli"