اونجا که خیام میگه:
ای دل غم این جهان فرسوده مخور
بیهوده نهای غمان بیهوده مخور
چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید
خوش باش غم بوده و نابوده مخور…
Hayyam şöyle buyuruyor:
Ey kalp, bu yıpranmış dünyanın kederiyle tüketilme
Boşuna, kederlerimizle tüketilme
Çünkü o vardı, geçti ve yok oldu, yok oldu, ortaya çıktı
Mutlu ol, olmuş ve yok olacak kederle tüketilme…