آدمی به مرور آرام میگیرد
بزرگ میشود، بالغ میشود
و پای اشتباهاتش میایستد
گذشتهاش را قبول میکند
نادیدهاش نمیگیرد
میفهمد که زندگی یک موهبت است
یک غنیمت است، یک نعمت است
و نباید آن را فدای آدمهای بیمقدار کرد
اصلا از یک جایی به بعد
حال آدم خودش خوب میشود...
Bir insan yavaş yavaş sakinleşir, büyür, olgunlaşır ve hatalarının sorumluluğunu üstlenir. Geçmişini kabul eder, görmezden gelmez ve hayatın bir armağan, bir hazine, bir nimet olduğunu ve değersiz insanlar için feda edilmemesi gerektiğini anlar. Bir noktada, kişi kendi kendine iyileşecektir...