من این دَلقِ مُرَقَّع را، بخواهم سوختن روزی
که پیرِ مِی فروشانش، به جامی بر نمیگیرد
میانِ گریه میخندم، که چون شمع اندر این مجلس
زبانِ آتشینم هست، لیکن در نمیگیرد ...
Bir gün bu yamalı bohçanın yanmasını istiyorum,
ki yaşlı şarap satıcısı onu bir bardağa almıyor.
Gözyaşlarım arasında gülüyorum, çünkü bu toplulukta bir mum gibi,
ateşli dilim orada, ama alev almıyor...