[00/0 00:00] Mustafa: من همیشه این را می‌گویم. این را به پدرت هم گفتم. تو به عنوان یک دوست، آدم فوق‌العاده‌ای هستی. اما بعد از بلایی که سرم آوردی، دیگر آن حس سابق را نسبت به تو ندارم. کاملاً صادق هستم. قلبم تکه تکه شده است. به همین دلیل می‌خواستم به خانه برگردم و آمدم.
[00/0 00:00] Mustafa: با کورسوی امیدی، دارم سعی می‌کنم همه چیز را فراموش کنم. مثلاً برایت می‌نویسم «عشقم» و تو به جای اینکه در جواب بگویی «بله، عشقم»، فقط می‌گویی «بله؟»
[00/0 00:00] Mustafa: تو به عنوان یک دوست برای من خیلی معنی داری. به خاطر پدرت و چون دوستت دارم، سعی می‌کنم تو را ببخشم، اما ضربه روحی که به من وارد کردی اجازه این کار را نمی‌دهد. خیلی متاسفم. نمی‌توانم تو را ببخشم.